تبلیغات
وبلاگicon
Isfahan City - کاخ هشت بهشت -2
اِصـ ـفـ َـهــــــــــ ـان شَهـــــــــرِ زیبایِ خُداســـ ـتـــــــ

کاخ هشت بهشت -2

شنبه 17 دی 1390 11:11 قبل از ظهر

نویسنده : Admin
ارسال شده در: آثار تاریخی ، کاخ هشت بهشت ،
«عمارت هشت‌بهشت» كه اكنون در خیابان باغ گلدسته اصفهان در میان پارك شهید رجایی واقع شده است، از كاخ های نفیس دوران صفویه می باشد. از کلیه کاخهای با صفا و کلاه فرهنگی هایی که در کنار چهارباغ در زمان صفویان احداث شده بود، فقط «کاخ هشت‌بهشت» باقی مانده است. این عمارت باشکوه که روزگاری زیباترین کاخ عالم هم نامیده می شد، با بنای دو طبقه‌اش و با طاقهای زیبا و تزیینات فراوان و هماهنگ، همه دست به دست هم داده تا یکی از نمونه های درخشان معماری عصر صفویه را به نمایش بگذارند.
کلیه سیاحان و جهانگردانی که از اصفهان بازدید کرده و موفق شده‌اند به درون کاخ هشت‌بهشت راه یابند آن را از بهترین بناهای دنیا نامیده اند. یکی از آنها کاخ هشت‌بهشت را با عبارت «فرح انگیزتر از مجلل‌ترین کاخهای ممالک اروپایی» توصیف کرده است.

 

نام «هشت‌بهشت» به معنای «هشتی» و یا «ورودی بهشت» است. این قصـر از همان ابتدای احداث «عمارت هشت‌بهشت»، «هشت به هشت» و «هشت در بهشت» نامیده می شد.
آندره گدار باستان‌شناس و ایران‌شناس فرانسوی می‌گوید: «کاخ هشت‌بهشت با تالاری که از هر سو باز است و با چهار عمارت کلاه‌فرنگی در چهار گوشه خود هنوز هم ترکیب اصلی و مختصری از لطف و ملاحت روزگاران گذشته را حفظ كرده است.»
شاردن سیاح فرانسوی نیز عمارت هشت‌بهشت را این گونه توصیف كرده است: «من قول داده‌ام كه در طی توصیف باغهای اطراف خیابان زیبای اصفهان شرح یكی از تالارهای یكی از باغها را موسوم به «باغ بلبل» بدهم. این تالار را عمارت بهشت می نامند، زیرا عمارت به معنی خانه تفریح و خوشی است و بهشت طبقه دهم آسمان را گویند كه از این جهت می توان آن را «تالار فردوس» نامید طول تالار شصت پا و غیر منظم ساخته شده است، هفت زاویه یا ضلع دارد كه آخری از همه پهن تر و میانی بشكل گنبدی است كه سی یا سی و پنج متر ارتفاع آنست كه روی جرزها و طاق های قوسی شكل كه عده آنها برابر عده زوایا و اضلاع است قرار دارد، تمام كف ها موزاییك بسیار عالی است، دیوارها و جرزها دو طبقه بوده و دالانها و غلام‌گردشهایی در اطراف آنهاست. در این دالان ها صدها مكان است كه دلكش‌ترین و فرح‌انگیزترین نقاط دنیا محسوب می شود، این روشنایی متناسب با تفریحاتی است كه این امكنه ویژه آنها ساخته شده است. هیچ یك از این نقاط از حیث شكل و ساختمان و تزیینات و آرایش به دیگری شبیه نیست، در هر جایی چیز تازه و گوناگونی است، چنان كه در بعضی، بخاری‌های متنوع و در برخی حوض‌ها و فواره‌هاست كه از لوله‌هایی كه در داخل دیوارها قرار دارد آب می گیرند. این تالار عجیب در حقیقت لابیرنتی است زیرا انسان در قسمت فوقانی آن هر جا گم می شود و پله ها چنان مخفی است كه به آسانی پیدا نمی شوند. قسمت پایین تا ده پا از سطح زمین از سنگ یشم و نرده ها از چوب زرنگار و قاب ها و چهارچوب ها از نقره و جام ها از بلور و آلت ها از شیشه های رنگارنگ ظریف ساخته شده است. اما راجع به تزیینات نمی توان این اندازه شكوه وعظمت و دلربایی و فریبندگی را كه در هم آمیخته است تصور كرد. میان نقاشی های این بنا تصاویر برهنه و فرح انگیز بسیار زیبا وجود دارد و در همه جا آیینه های بلورین در دیوارها بكار رفته است، در این تالار اطاقهای آیینه كاری كاملی است كه اثاثه هر اطاق از باشكوهترین و شهوت‌انگیزترین نوع خود در دنیاست...»

 

 


توصیف این عمارت از زبان «پاسكال كست» نیز وضع این عمارت اعجاب انگیز را در دوران قاجار برای ما روشن می كند. البته به علت تغییراتی كه در دوران قاجار در این عمارت اعمال می شود این سیاح گمان بر این برده كه این كاخ در دوران قاجار احداث گردیده است، ولی قطعا این طور نبوده است. وی كه در زمان سلطنت محمد شاه قاجار از هشت‌بهشت دیدن كرده و تصویرهای زیبایی از قسمت های مختلف آن تهیه كرده، در آلبوم مصور خود دربارة این قصر نوشته است كه: «عمارتی كه هشت‌بهشت یا هشت در بهشت نام دارد، بوسیله فتحعلی شاه فعلی در محوطه كاخهای دوره صفویه ساخته شده است و به منزله قصر تابستانی محسوب می شده كه هشت نفر از محبوبه های شاه در آن سكونت داشته‌اند و هر یك از آنها اقامتگاه جداگانه‌ای در اختیار داشته‌اند. به این ترتیب كه چهار نفر از آنها در طبقه همكف و چهار نفر دیگر در طبقه اول بنا می‌زیسته‌اند. این عمارت 30 متر طول و 35/26 متر عرض دارد و از سطح مجاور باغ آن 2 متر بلندتر است و بوسیله دو پلكان ده پله‌ای كه متصل به نماهای شرقی و غربی قصر هستند داخل آن می‌شوند. پس از آن ایوانی با دو ستون چوبی بلند وجود دارد كه با مدخل‌هایی به سرسرای مركزی ارتباط پیدا می‌كند. طاق این سرسرا به یك نورگیر گنبدی شكل كه هشت پنجره چوبی دارد ختم می‌شود. در وسط سرسرا حوضی هشت ضلعی موجود است كه قطر آن 30/3 متر است و فواره دارد. درهای اطراف این سرسرا به اطاق های هشت ضلعی راه می یابد كه برای پذیرایی از زن‌ها اختصاص دارد. ایوان اصلی به سوی شمال قصر بوده و هشت ضلعی است كه دارای دوستون بلند از چوب سرو است و در وسط آن حوضی به طول 80/2 و عرض 30/2 ساخته شده كه فواره دارد. سقف این ایوان دارای تزیینات زیاد است و دیوارهای داخلی قصر هم با نقاشی و طلاكاری و اشكال پرندگان مختلف و گلهای رنگارنگ و شیشه‌كاری‌ها و آیینه‌كاری‌ها تزیین شده، در این سرسرا دو تابلو نقاشی بزرگ دیده می شود كه فتح علی شاه را بر روی تخت نشان می دهد ودر اطراف او چند نفر از فرزندانش قرار گرفته اند. تمام این عمارت بروی زیربنایی قرار گرفته كه پایه بنا محسوب می شود و از مرمرهای زیبای تبریز ساخته شده، هیچ چیزی زیباتر از این اثری كه نمای مجموعه این عمارت در انسان می گذارد وجود ندارد. اطراف عمارت در قسمت خارجی آن با سنگهای سخت پوشیده شده و در وسط این قسمت سنگفرش آبروی كوچكی تعبیه شده كه اضافه آب‌های حوض های داخل و خارج عمارت در آن جریان پیدا می كند. از این مجرای آب، آب ها بداخل دو آب نمای بزرگ به عرض 8 متر و طول 50 متر كه در مقابل ایوانهای غربی و شرقی عمارت قرار دارند فرومی‌ریزد، محوطه كاخ با چنارهای بلند محصور شده و باغچه های گل آن را آرایش می دهند، این گلها بیشتر از نوع گل رز و یاسمن است، خیابان شمالی كاخ به قصر چهل ستون مربوط می شود و خیابان غربی با سردر بزرگی به خیابان چهار باغ اتصال می یابد. سایر خیابان های كاخ به باغ های میوه منتهی می شوند.»

 

 


«گوست» سیاحى که در زمان فتحعلى شاه قاجار به ایران آمده و اصفهان را دیده توصیفاتی از معماری این بنا دارد: «این عمارت در وسط باغ به اندازه دو متر از سطح زمین بلندتر و 30 متر طول 35/26 متر عرض دارد اطاق هاى این عمارت تمامى منقش و گچبرى و درهایش خاتم سازى و زیبا می باشد. تالار وسط گنبدى شکل است که از یک نوع پنجره ساختمان گردیده و در گنبد آن هشت پنجره بطور مساوى به اطراف قرار دارد که از چوب ساخته‌اند و در وسط این تالار حوضى هشت ضلعى به قطر 30/3 متر از مرمر عالى ساخته شده و به حوض مروارید معروف است و طورى حجارى شده که وقتى آب از سوراخ هایش خارج می شود چون دانه مروارید می‌باشد پلکان‌هاى این عمارت طورى بنا شده که از هر طرف به عمارت فوقانى و تحتانى عبور و مرور می شود، داراى غلام گردش‏ها و بالاخانه‏ هاى زیادى است. درختان کهن و چنارهاى مرتبى دارد و قسمتى از آب جوى شاه از برابر عمارت بالائى داخل این باغ می شود... در و دیوارها، ازاره ‏ها، هلالی ها، گنبدها و بالاخره تمام این عمارت سرتاپا از طلا تزیین یافته و اشکال و تصاویر گوناگون پرندگان و گل ها و غیره بر زیبائى قصر افزوده است. داراى تابلوهاى منقش و زیبا است که جلب توجه می‌نماید.»
از سلطنت «شاه عباس اول» تا پایان سلطنت «شاه طهماسب دوم» مدت یك قرن و نیم، اصفهان پایتخت شاه عباس و جانشینان او بود. در این دوره طولانی نكته‌ای كه جلب توجه می كند، علاقه عموم پادشاهان این سلسله، اعم از قوی یا ضعیف و لایق یا بی كفایت، به امر عمران و آبادی و ایجاد بناهای جدید و افزودن آن بر ساختمانهای پیشین است و در این كار نوعی رقابت و كوشش بیشتر در بوجود آوردن آثاری دلپذیرتر و دل انگیزتر مشاهده می شود. پس از «شاه عباس دوم» که در اداره امور مملكتی، عمران و آبادی و تلاش در ایجاد بناهای باشكوه، ادامه دهنده راه «شاه عباس كبیر» به شمار می رفت، سلطنت به فرزندش صفامیرزا رسید كه پس از جلوس به تخت سلطنت «شاه سلیمان» نامیده شد. وی از 1077 هجری تا 1106 هجری بر تخت سلطنت نشست و بیشتر عمرخود را در حرمسرا با زنان وخواجه سرایان بسر برد. وی که بدون تربیت و تحصیل بار آمده بود، از پادشاهان بسیار ضعیف النفس و عیاش سلسله صفوی به شمار می‌رود و پیوسته مصاحبت با زنان و خواجه سرایان و مشاوره با آنها را، بر اداره امور مملكت از راه مشورت با رجال بصیر ترجیح می داد و اگر هم نظم و ترتیبی در اداره امور كشور در زمان او مشاهده شده از آن جهت بود كه وزارت او را مردانی خوش نام و با تدبیر و كیاست مانند «شیخ علیخان زنگنه» به عهده داشتند. در تمام این دوره سلطنتِ تقریباً بیست و نه ساله او، واقعه خارجی مهمی برای ایران روی نداد و دوره پادشاهی او به فراغت و امن وآسایش گذشت و به همین جهت روابط تجارتی ایران با كشورهای خارجی در عهد او رو به ازدیاد گذاشت. به فرمان او شخصیت‌های دربار وی در شهرهای مختلف ایران و از آن جمله اصفهان، پایتخت صفوی، ابنیه و آثاری ساختند كه مهمترین آنها «كاخ هشت‌بهشت» است.
باغ وسیعی که «عمارت هشت‌بهشت» در آن واقع شده، جزیی از باغ بزرگ «نقش جهان» بوده است که «شاه اسماعیل اول» آن را احداث کرده بود و در زمان جانشینان او به خصوص «شاه عباس اول» به قطعات كوچكتری تقسیم شد. «عمارت هشت‌بهشت» که روزگاری از زیباترین کاخ های صفوی بود، در سال 1080 هجری که مقارن با سومین سال سلطنت «شاه سلیمان صفوی» بود، در نزدیکی باغ بلبل ساخته شد.
البته با نگاه به كتاب اسناد مصور اروپاییان از ایران تألیف «دكتر غلامعلی همایون» و با توجه به اظهار نظر «ژوزف گرلو» كه در سال 1665 یا 1666 میلادی از هشت‌بهشت دیدن كرده و طرحی تهیه نموده است، می‌توان این نظر را قابل قبول دانست كه ساختمان كاخ هشت‌بهشت اصفهان در اواخر سلطنت شاه عباس دوم شروع شده و در سلطنت شاه سلیمان به اتمام رسیده است.

 

 


در اواخر دوران قاجار این عمارت به مالکیت خصوصی اشخاص درآمد و از زیورهای نفیس و گرانبهای دوره صفویه عاری گردید، به طوری که امروز از آن همه شکوه و فریبندگی داخل کاخ و آب نماها و جوی‌های آب روان و درختان چنار تناور و گل‌های یاس سفید و سرخ که در حاشیه خیابان‌های آن روییده بودند اثری بر جای نمانده‌ است. اما با همه دخل و تصرفات زیبایی صفوی این بنا برجای مانده‌ است. چنان که آندره گدار باستان‌شناس و ایران‌شناس فرانسوی می‌گوید: «متأسفانه امروز از نرده های چوب زرنگار و قابها و جام های بلور و آلت های شیشه‌ای رنگارنگ ظریف اثری بر جای نمانده است، چرا که در دوره‌های بعد از صفویه و بخصوص در عصر قاجاریان تغییرات بسیاری در آن داده شد. این تغییرات به حدی است که برخی از سیاحان آن را از دوران قاجار به حساب آورده‌اند.»
برای نمونه «میرسید علی جناب» به ایجاد «مدرسه همایونی» اشاره می‌کند كه به دستور ظل السطان، حكمران قاجار اصفهان، در سال 1300 در محل کاخ هشت‌بهشت تأسیس شده و ریاست آن به «علی خان ناظم العلوم» سپرده شده بود، اگرچه این مدرسه دو سال بیشتر دوام نیاورد.
در دوره ناصرالدین شاه باغ و عمارت هشت‌بهشت از طرف شاه قاجار به بانو عظمی «افتخار الدوله» واگذار شده بود، مشروط بر اینكه وضع و هیات آنرا تغییر نداده و حریم آنرا تا خیابان چهار باغ در كمال نظافت و آراستگی نگاهداری كند. پس از فوت بانوی مزبور باغ و قصر هشت‌بهشت در تصرف وراث او باقی ماند که در این مدت تغییرات كلی در وضع باغ و قصر هشت‌بهشت به وسیله متصرفین بنا داده شده و تزیینات نقاشی و طلا كاری و آیینه كاری آن در زیر قشری از گچ با تزیینات گچی مستور شده بود. از تاریخ 15 شهریورماه 1343 كه باقی مانده باغ هشت‌بهشت و برجای مانده‌های قصر آن، رسماً به وزارت فرهنگ وهنر واگذار شد، تعمیرات اساسی آن بوسیله اداره باستانشناسی شروع گردید واز آن تاریخ این تعمیرات ادامه پیدا كرد تا هیاتی از متخصصین ایرانی و ایتالیایی و استاد كاران مجرب ایرانی مشغول خارج كردن تزیینات عصر صفوی از زیر قشر گچ دوران قاجار شدند و عمارت هشت‌بهشت احیاء شد.
آنچه بر ما معلوم است این است که عمارت رویایی هشت‌بهشت تا اوایل قرن چهاردهم به وضع اصیل زمان صفویه بوده و نقصى در آن راه نیافته و تغییراتى که در آن رخ داده در قرن چهاردهم هجرى انجام شده است.
این عمارت دو متر بالاتر از سطح زمین نشسته و دارای دو طبقه است. پله ها طوری طراحی شده‌اند که از هرطرف می توان به عمارت فوقانی و تحتانی رفت و آمد کرد. ارتباط دو طبقه از طریق دو دستگاه راه پله انجام می گیرد.

 

 


این عمارت، هشت ضلعی است و چهارنمای اصلی دارد که با همه شباهت ها هیچ یک مانند دیگری نیست. به نظر می‌رسد نمای شمالی، نمای اصلی است حال اینکه وجود استخر در ضلع شرقی نیز می تواند تعیین کننده نمای اصلی باشد. در وسط ساختمان فضای اصلی و مرکزی قرار دارد که در پلان بصورت هشت ضلعی است. بخش مرکزی کاخ به صورت چهار صفه ساخته شده و ایوان اصلی آن رو به شمال است. سقفی که بر فراز این بنای چهار صفه استوار است، پوشیده از مقرنس‌های گچی چشم نواز و خوش طرح است. اتاق های طبقه اول در چهار گوشه عمارت تزییناتی از گچبری و نقاشی دارند. در طبقه دوم عمارت نیز مجموعه‌ای از رواق‌ها، اتاق ها، طاق ها و پنجره‌ها بر زیبایی آن می‌‌افزایند. این طبقه به راهروها و اتاق‌های متعددی تقسیم شده که هر یک تزیینات خاصی دارند. در برخی حوض آب و در برخی دیگر بخاری‌های دیواری تعبیه شده‌اند. دیوارها را نیز آینه‌های فراوان پوشانده است. تمام كف‌های کاخ با موزاییک‌های بسیار عالی پوشانده شده و دالانها و غلام‌گردش‌های بسیار زیبا و هماهنگ، آنها را احاطه کرده‌اند.
آنچه در این عمارت حایز اهمیت است، ارتباطی است که میان فضاها و قسمت‌های مختلف آن پدید آمده است. این ارتباط باعث شده تا عمارت در عین تنوع و گوناگونی و تعدد فضا از وحدت و یکپارچگی قابل توجهی برخوردار شود. از جمله دیگر خصوصیات منحصر بفرد این عمارت، حوض مروارید و آبشار ایوان جنوبی است که آب آن از حوض فوقانی تأمین می‌شده است و امروزه از آن به جز در متون تاریخی و سفرنامه‌ها، شرحی وجود ندارد.
تزیینات عمارت در دوران صفویه به حدی باشکوه و هنرمندانه بوده که سیاحان بسیاری زبان به تحسین آن گشوده‌اند. از تزیینات جالب توجه این قصر، کاشیکاری‌هایی از انواع حیواناتِ پرنده و درنده و خزنده است که نماهای خارجی عمارت هشت‌بهشت را آراسته‌اند.
کلیه سطوح ایوان‌ها، هشتی مرکزی، اتاقها و راهروها با سبکهای متنوع تزیین شده‌اند. اتاقهای طبقه اول در چهار گوشه عمارت، تزییناتی از گچبری و نقاشی دارند. در طبقه دوم مجموعه‌ای از رواقها و اتاقها با در و پنجره‌های خاتم‌کاری شده، نمایان است.
ساختمان دو طبقه کاخ داراى شاه نشین و غلام‌گردش‌هاى زیبایی است كه با نقوش گوناگون طلایى و تزیینات جالب و همچنین پشت بغل‌هاى کاشى بى‌نظیر با نقوشِ وحوش و طیور و آیینه کارى بسیار ممتاز تزیین یافته‌اند. در نهایت باید گفت که علت شهرت «عمارت هشت‌بهشت» به خاطر به کاربردن سنگ‌هاى مرمر عالى و داشتن طاق‌هاى مقرنس‌کارى و نقاشى بوده است. تزیینات کاخ هشت گوشه هشت‌بهشت که نشانه سبک معماری اواخر دوره صفوی است، بعدها به فراوانی مورد تقلید قرار گرفت.
یكی دیگر از سیاحان مشهور اروپایی كه در دوران صفویه از اصفهان دیدن كرده است، «انگلبرت كمپفر» سیاح آلمانی است كه در هیات تجاری از طرف شارل یازدهم پادشاه سوئد در سال 1683 میلادی برابر با 1093 هجری به ایران اعزام شده بود. كمپفر از سال 1096 هجری مدت دو سال در پایتخت ایران توقف نموده و در این مدت فرصت یافته بود كه شهر اصفهان و بطور كلی مسائل مربوط به ایران را مطالعه نماید. وی كه در دربار شاه سلیمان بوده است، شرحی درباره محوطه اطراف عمارت هشت بهشت داشته است: «... دربارة این كاخ می‌گویم آن هم برای اینكه فقط به ذكر اهم مطالب دربارة آن اكتفا كرده باشیم كه در وسط یك میدان عریض باز كه با تخت سنگ های چهار گوش فرش شده قرار دارد. در فواصل معین یك ردیف نیمكت مرمری و همچنین یك جوی آب در دور آن تعبیه شده است، از همة اطراف حاشیة باغ پیاده روهایی كه دور آنها را نرده های زیبایی گذارده‌اند و در هر دو طرف آنها چنار كاشته اند به طرف كاخ كشیده شده است، در داخل، سلسله خیابان هایی كه از طرف شمال به جنوب كشیده شده است، با باغچه‌هایی دلربا قطع می‌شود، در حالی كه ردیف های شرقی ـ غربی، آبی را كه در چهارباغ در زیرزمین گرفته می‌شود به باغ هدایت می‌كند، این آب به كار پر كردن استخر می‌خورد كه یازده قدم عرض دارد و از سنگهای چهارگوش ساخته شده است و مرغابی‌ها و قوها بر سطح این استخر شناورند... »
«مادام دیولافوآ» سیاح فرانسوی كه در سال 1881 میلادی (1298 هجری قمری) به ایران مسافرت كرده و مدتی در اصفهان به سر برده است در سفرنامة خود در بارة عمارت و باغ هشت‌بهشت و مدرسه ای كه در این قصر دایر بوده است چنین می نویسد: «موقع رفتن از چهلستون به كاخ هشت‌بهشت باید كنار حوضی عبور كرد كه در میان دو باغ واقع است، این باغ ها سلیقه وذوق ایرانی را به خوبی نشان می دهد، نه به پاركهای انگلیسی كه از باغچه های چمنزار و تپه های گل و درختان نشاط آور آراسته شده شباهتی دارند و نه به باغ های فرانسه قرن هفدهم كه كاملاً بی نظم و تأثر آور بودند. این باغ ها دارای درختان چنار بسیار بلندی هستند كه شاخه های آنها را تا رأس تراشیده اند و زمین هم به منزله مزرعه وسیعی است كه در آن گلهای فشرده و درهم به طور بی نظمی كاشته اند و ابداً نظم و ترتیب و مرغوبی جنس و رنگ در آنها مراعات نشده است، اگرچه ازنزدیك منظرة عجیب و بدنمایی دارند ولی باید اعتراف كنم كه از دور مخصوصاً در آفتاب بسیار خوش نما و جالب توجه هستند و هر گلی بیشتر از پروانه های قشنگ كه آنرا با بالهای ظریف خود نوازش میدهند جلوه گری می كنند. در آن طرف حوض، كاخ هشت ضلعی هشت‌بهشت واقع شده كه مركب از یك سالن بزرگ مركزی و چهار رواق و چهار دستگاه عمارت است و به وسیله پله ها و گالری هایی كه در روی رواقها ساخته شده با هم ارتباط دارند، در روی دیواری كه در نزدیكی رواق است دو تابلوی بزرگ دیده می شود كه در یكی از آنها صورت فتح علی شاه با پسرانش ترسیم شده ودر تابلو دیگر او را در حالی كه مشغول شكار حیوانات وحشی است نشان می دهد شاه در روی اسب خم شده و نیزه‌ای در دهان حیوان درنده و مهیبی فرو برده است كه معلوم نیست شیر است یا پلنگ، گویا نقاش بیشتر در این فكر بوده كه هیكل سلحشورشاه را خوب نمایش دهد و از ترسیم شكل دقیق حیوان صرف نظر كرده است، عمارت هشت‌بهشت هم مانند چهل ستون خالی از سكنه است وفرش و مبلی در آن دیده نمی شود و از هشت نفر حوری یعنی زنان سوگلی فتح علی شاه هم كه سابقاً زینت افزای هشت‌بهشت بوده اند ابداً نام و نشان واثری نمانده است كه بتوان به توصیف آنها پرداخت، همین قدر معلوم است كه هشت ملكه زیبا شصت سال قبل در این كندوی سلطنتی به سر می برده اند، آیا آنها زیبا و ظریف بوده اند، گندم گون بوده اند یا بلوطی رنگ، بشاش بوده اند یا عبوس، البته معلوم نیست ونمی‌توان به كشف این اسرار مرموز موفق گردید فقط می توان فرض كرد كه پدر فرزندانی كه شماره آنها از رقم ششصد تجاوز می كند (مقصود فتحعلی شاه است) ناچار در میان خیل زنان خود نمونه‌های مختلفی از زیبایی و وجاهت داشته است. چون سرتیپ دكتر به من اطلاع داد كه این جا مدرسه است من از او تشكر كردم زیرا كه بدون اطلاع هرگز خیال نمی كردم كه در مدرسه‌ای هستم، نیمكت و میز و تخته سیاه و تریبون معلم و كتابخانه در اینجا از جمله چیزهای بی فایده محسوب شده است. ایرانیان بزرگ و كوچك، خوشنویس یا بدنویس، شاگرد یا معلم، همه كاغذ را به كف دست قرار داده و یا روی زانو گذارده ومی نویسند، هرگاه فرشی روی زمین افتاده باشد و چوب فلكی هم دركناری دیده شود می توان فهمید كه اینجا دیوان خانه یا مكتب است.»
امروزه محل این عمارت در خیابان چهارباغ عباسى در مقابل خیابان کنونى شیخ بهائى است. این بنای تاریخی به شماره 227 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است که سازمان میراث فرهنگی كشور متولی آن می‌باشد و همه روزه پذیرای علاقه‌مندان به فرهنگ و هنر ایران زمین است.




ابزار امتیاز دهی

دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -



مترجم وب با 36 زبان زنده دنیا

Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
وبلاگ-کد جستجوی گوگل

فرم تماس

كد ماوس